Ê herê ma çavên min kor in!..

 

Mirovekî ku çavên wî sipî sax û tu qusûrek di çavên wî de tune bû, yanî didît. Îcar ew bi tikîtenê ji mizirî, diçe û di nava orta kolanê de, xwe li yekî hafiz, yanî li yekî ku çavên wî nedidîtin û dîsan yê ku bi alîkariya gopal wî pê pêşîya xwe, derûdorê xwe kontirol dikir, ji bo ku ew bikarîbûna bimeşîya û dîsa ji bo ku ew li tişkî neqelibya, yan jî neketana kortekê û hwd, diqelibîne. Lê berî ku mirovê hafiz devê xwe veke, hema ji nişka ve; ew mêrikê ku çavên wî sax bûn, hêwirzekê, qerebalixekê li wê kolanê radike û bi dengekî bilind diqîre û ji mêrikê kor re dibêje: ê herê hey malmîrat, hey malxerab, ê ma ez kor im! Hey Xwedê mala we xera bike! Hey Xwedê bela xwe bide we, ma qey hûn jî kor in, ku hûn werê li nava orta rê û wilo serserî xwe li min diqelibînin!…  

Îcar li ser wê yekê, ew mirovê hafiz, yanî yê kor, qet li eynê xwe danayne û dengê xwe nake û wek e ku ew ne ew ê kor be û bi gopalê xwe pêşîya xwe û piçekî jî bê deng kontirol dike û hema zû zû xwe ji wê derê bidûr dixe.  

 

Nîsan 2006

Key Xusre