Welahî Hemşerim…

 

Zemanê berê eskerîya tirka ji ya vêga dirêjtir bû, yanî çar, pênc sal dirêj bû û xelk jî ne bi dilê xwe diçûn eskerîyê. Îcar gelek mirovan, hem ji ber wê yekê û hem jî ji ber pir sedemên din, wan xwe qeyd nedikirin. Yanî wan ji tirsa eskerîya tirkan re, xwe qeyd nedikirin û ew welê kitim diman. Û îcar wexta ku xelkê mirovekî dewletê, an jî cendirmekî didîtin, wan pêre pêre xwe vedişart. Lê belê gava ku cendirman hinîn kitim zevt dikirin, wan ew digirtin û wî bi zorê dibirin eskerîyê.

Îcar ji ber ku wî zemanî, eskerîkirin di programa xelkê de tune bû, hingê xelk jî ji xwe re dizewicîn, dibûn xwedî mal û çend heb zarokên wan jî çêdibûn. Lê wextê ku ew li cîkî û ji nişka ve leqay cendirma dihatin, û ew dihatin girtin, hingê ji mecbûrî ew diçûn eskerîyê.  

Îcar yekî gundî û yê ku xwedîyê sê, çar zarokan bû û yê ku yek ji wan zarokan wî jî, kurikekî neh, deh salî bû, û rojekê ji rojan li rêya cot ew leqay cendirma dibe! Her çiqas ku ew hewl dide û dixwaze ku ew ji xwe rê bi cîkî de bireve jî, xwe bide alî, lê ew tu fersendê nabîne û cendirmên tirkan tên cem wî û nasnama wî jê dipirsin. Lê belê nasnama çi û halê çi û ew mêrik digrin û tu li kur û Gelî Bolû, an jî cîkî wilo li kur û wî dişînin eskerîyê.  

Lê disa jî û belkî jî mirov dikare bibêje ku şansê mêrik hebû, ji ber ku, eger ku ew piştî çar salan be jî û tevlî temamê zehmetîyan be jî, qet nebe ew bê qeza û bela, eskerîya xwe diqedîne û tê mala xwe.

Îcar li malê ew dibîne ku wa kurikê wî êdî mezin bûye û hema bêje ew bûye xort, zilam.  

Û îcar rojek ji rojên payîzê, yanî wextê cot û rojekê serê sibê zû, mêrik ji kurikê xwe re dibêje: kuro law rabe! Û wan gaya bide pêşya xwe û here cot! Lê kurik bi awirnî piçekî ecêb û ne zêde kêfxweş li bavê xwe dinêre û jê re, bi uslûbê zarûkên zemanê xwe wanî dibêje: wellaaahî hemşerim ez naçim, ji te re lazim be tu here!…  

Îcar li ser wê bersîva ne zêde biedeb, mêrik, yanî bavê kurik, pir hêrs dibe û ew ji kurê xwe re dibêje: ulllaan! Min çar sal eskerî kir hemşerîkî min çênebû, nexwe hemşerîyê min di bin guhê min de çêbûye lê belê xebera min jê tune ye! De rabe her e, hê ku çavên te ziwa ne!…

 

Cotmeh 2006

Key Xusre